Szkoła psychoterapii Vis Salutis

Współczesna szkoła psychoterapii nieustannie się rozwija. Dzięki temu osoby podejmujące się tego zawodu mogą zaproponować swoim pacjentom skuteczniejsze metody leczenia. Warto przy tym wiedzieć, że dany sposób wsparcia opracowuje się zawsze indywidualnie, w oparciu o potrzeby i problemy, z jakimi boryka się chory. Jakie rodzaje terapii mamy do wyboru? Co musimy o nich wiedzieć, aby właściwie z nich korzystać?

Ponadto psychoterapeuta jest zawodem przeznaczonym dla ludzi z pasją. Jednakże to także bardzo odpowiedzialny zawód. Wymaga on przede wszystkim właściwej wiedzy teoretycznej, jak i praktycznej. Dlatego osoba marząca o tej profesji powinna wybrać dobrą placówkę. Należy tutaj rozważyć kilka istotnych kwestii, aby wybrana szkoła psychoterapii spełniła wszystkie nasze oczekiwania.

Szkoła psychoterapii do kogo kierowana jest oferta?

Oferta szkół psychoterapii przeznaczona jest dla osób, które ukończyły psychologię, medycynę lub nauki społeczne. Niektóre placówki wymagają od swoich podopiecznych doświadczenia klinicznego lub praktycznego. Osoby, które mają w kieszeni dyplom, muszą ukończyć przynajmniej 4-letnie szkolenie. Kurs obejmuje nie tylko zajęcia teoretyczne, ale także psychoterapię, staż i praktykę zawodową poddaną superwizji. Potrzeba tutaj też dużo cierpliwości i pracy własnej.

Jedna z najważniejszych figur polskiej szkoły psychoterapii

Każdy, kto choć trochę interesuje się psychologią i psychoterapią, doskonale zna tę postać. To w obecnych czasach jeden z największych specjalistów w dziedzinie psychiatrii. Znany jest także z niesienia pomocy potrzebującym, którzy borykają się ze współczesnymi wyzwaniami i problemami dnia codziennego.

Bogdan de Barbaro jest zarówno lekarzem, jak i terapeutą. Odebrał bowiem wykształcenie medyczne na Wydziale Lekarskim Warszawskiej Akademii Medycznej. Obecnie jego główna działalność obejmuje terapię rodzin oraz wsparcie dla osób w kryzysie egzystencjalnym. Oprócz pracy na Uniwersytecie Jagiellońskim poświęca się również działalności na rzecz Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Jest ponadto autorem licznych publikacji z zakresu psychoterapii oraz psychiatrii.

Jakie czynniki trzeba uwzględnić przy wyborze szkoły psychoterapii?

Dobra szkoła psychoterapii to taka, która ma akredytację Polskiego Towarzystwa Psychologicznego lub Psychiatrycznego. Jest to ważne, ponieważ daje to gwarancję, że program szkolenia spełnia wymogi merytoryczne. Warto także zweryfikować, czy w cenie kursu uwzględniona jest konkretna liczba godzin superwizji. Trzeba mieć na uwadze także to czy placówka daje możliwość odbycia terapii własnej.

Profesjonalna szkoła psychoterapii powinna zapewniać zróżnicowane zajęcia. Co więcej, podstawę stanowi wykwalifikowana i doświadczona kadra naukowa. Istotna jest też kompleksowa nauka przygotowująca na różne sytuacje z pacjentami. Program powinien też uwzględniać łącznie i kompleksowo wybrane podejścia terapeutyczne, które stosują różne nurty. Słuchacz powinien mieć też możliwość odbycia superwizji indywidualnej.

Szkoła psychoterapii – różnorodne nurty psychoterapii

Szkoły psychoterapii kształcą w konkretnym nurtach. W Polsce najpopularniejsze rodzaje psychoterapii dotyczą następujących nurtów: poznawczo-behawioralny, systemowy, psychodynamiczny, humanistyczny, narracyjny i inne. Na rynku działają również placówki, które stanowią połączenie różnych podejść. Dlatego przed wyborem konkretnej placówki trzeba dobrze przeanalizować rynek i sprawdzić, czy oferowane techniki są zgodne z naszymi przekonaniami. Trzeba zdawać sobie sprawę z faktu, że zdecydowana większość współczesnych psychoterapeutów wykorzystuje różne metody i szkoły psychoterapii.

Terapia poznawczo-behawioralna

To jedna z najstarszych i najbardziej znanych metod. Jej głównym założeniem jest przekonanie, że nasze życie kształtują różnego rodzaju wyuczone schematy postępowania i myślenia. W ten sposób można nauczyć się i wdrożyć nowe sposoby działania, dzięki temu niwelując doskwierające nam problemy. Terapię poznawczo-behawioralną uważa się za jedną z najbardziej skutecznych. Dowodem na to są liczne badania i analizy, a także pozytywne efekty w leczeniu pacjentów. Rozwiązanie to pozwala skutecznie radzić sobie z nasilającymi się stanami lękowymi, z depresją, a nawet z nałogami. Z tego nurtu wywodzi się także metoda schematów.

Zasadniczym celem spotkań jest zmiana wyuczonych zachowań, a przede wszystkim nieprawidłowych reakcji. Pomaga też zmodyfikować sposób myślenia. Sprawdza się przy leczeniu zaburzeń nerwicowych, lękowych i w depresji. Spotkania odbywają się raz w tygodniu. W tym przypadku pacjent zdobywa umiejętności, które pozwolą mu samodzielnie rozwiązać swoje problemy. Najczęściej trwa ona od 10 do 16 sesji godzinnych.

Terapia psychodynamiczna

Swoje źródła metoda ta ma we Freudowskiej psychoanalizie. Zakłada ona, że nasze bieżące bolączki biorą się z nieprzepracowanych traum i doświadczeń z przeszłości. Terapia ma za zadanie określić, o jakie zdarzenia może chodzić, a następnie pomóc pacjentowi we właściwy sposób odreagować to, co ma wpływ na jego codzienność. Uważa się, że metoda ta leczy najskuteczniej wszelkiego rodzaju zaburzenia nastroju oraz stany lękowe. Może okazać się pomocna również w przypadku stresu pourazowego.

Ponadto terapia psychodynamiczna wyznacza cele terapeutyczne i pomaga konkretnej osobie w ich osiągnięciu. Zasadniczym celem jest określenie nieuświadomionych konfliktów oraz wspólna ocena z pacjentem. Należy ona do terapii długoterminowych. Ma ona zastosowanie do zaburzeń lękowych psychosomatycznych, osobowości, odżywiania i stanów depresyjnych. Sesje najczęściej odbywają się raz w tygodniu.

Terapia egzystencjalno-humanistyczna

To jedna z metod, która wskazuje, że wszelkie narzędzia do poprawy swojego dobrostanu mamy w sobie. Terapia pomaga jedynie wskazać, jakie rozwiązania mogą okazać się pomocne. Co więcej, w ramach zajęć pracuje się nad podniesieniem własnej samooceny oraz nad ustaleniem talentów, oraz mocnych stron pacjenta. W efekcie osoba zgłaszająca się na terapię może samodzielnie poradzić sobie z dręczącymi ją problemami. Warto wiedzieć, że jest to metoda, która bardzo mocno sprzyja samorozwojowi.

Terapia humanistyczna zakłada, że w każdym człowieku jest bardzo duży potencjał. Talenty i zdolności powinny być wykorzystane do pracy nad sobą i rozwoju. Podstawowe założenie tego nurtu polega na tym, że źródłem kłopotów jest wykorzystywanie nieprawidłowych norm i potrzeb kłócących się z wartościami. W zależności od konkretnego przypadku może to być terapia krótko lub długoterminowa. Przypisuje się jej skuteczność w wyjściu z zaburzeń depresyjnych i lękowych. Praca z terapeutą pomaga także budować satysfakcjonujące związki, a także relacje z innymi ludźmi.

Terapia systemowa szkolenia i praktyka

Zgodnie z jej nazwą jest to metoda opierająca się na założeniu, że nasze problemy biorą się z zaburzeń w relacjach społecznych. Nasi najbliżsi tworzą system, który musi działać prawidłowo, aby poszczególne jednostki czuły się dobrze. W terapii tej biorą zwykle udział członkowie rodziny, ponieważ w ten sposób określa się traumatyczne zdarzenia z przeszłości, które mogły być podłożem dla aktualnych problemów. Celem tego rozwiązania jest przepracowanie ich w taki sposób, aby odzyskać harmonię i wewnętrzny spokój.

Specyfiką terapii systemowej jest to, że uczestniczy w niej kilka osób. Jej podstawę stanowi dążenie do usprawnienia komunikacji między konkretnymi osobami. Potrzebne są zasady, które sprawią, że konkretny system będzie działał dobrze. Może ona trwać krótko, na przykład kilka tygodni, ale także w zależności od przypadków przedłużyć się do roku.

Rodzaje terapii – Terapie mieszane

Warto wiedzieć, że terapeuci mają znacznie więcej narzędzi, aby skuteczniej pomagać swoim pacjentom. Oprócz tych najpopularniejszych stosuje się również warianty mieszane, które łączą w sobie poszczególne sposoby, aby pełniej wspomóc daną osobę. Co więcej, wraz z rozwojem psychoterapii, do wyboru mamy nowe metody, takie jak terapia zajęciowa studium czy neurorozwojowa. Wykorzystanie specyfiki różnych rozwiązań staje się obecnie coraz chętniej stosowaną opcją. Dzięki temu każde wsparcie może być indywidualnie opracowanym remedium na problemy konkretnego człowieka.

Kwalifikacje terapeuty poznawczo-behawioralnego

Psychoterapeuta, który weźmie sobie tę metodę na warsztat, musi wiedzieć, że będzie ona wymagać od niego określonego postępowania. Specjalista, stosujący to rozwiązanie, będzie musiał nauczyć się uważnie słuchać i wyciągać prawidłowe wnioski. Jest to niezbędna praktyka, aby prawidłowo zdiagnozować zachowania swojego podopiecznego i opracować dla niego plan naprawczy. Co więcej, osoba, która podejmuje się tego zadania, musi znać także pozostałe metody terapeutyczne, aby w razie potrzeby móc wykorzystywać niektóre elementy z innych sposobów, dla uzyskania lepszego efektu.

Psychoterapeuta i Osoba, która szuka pomocy, podczas spotkania rozmawiają o różnych aspektach danego problemu. Skupiają się na o emocjach, myślach, zachowaniu i reakcjach fizjologicznych ciała towarzyszących danym sytuacjom. W ten sposób poszukują przyczyn błędnego schematu zachowań.

Szkoła terapii poznawczo behawioralnej

Zrozumienie sposobu myślenia i motywów zachowania zapewni nam szkoła psychoterapii poznawczo behawioralnej. Jej głównym zadaniem jest całościowe przygotowanie do nauki stawiania prawidłowej diagnozy. Każdy przyszły terapeuta poznawczo behawioralnym powinien posiadać umiejętności zagłębiania się w myśli i przekonania swojego klienta. Co więcej musi nauczyć się rozpoznawać zagrażające reakcje fizjologiczne i negatywne zachowania dla zdrowia psychicznego.

Wyjątkową skuteczność terapii poznawczo-behawioralnej dowiodły różnorodne badania. Za sprawą skrupulatnego testowania technik i metod z tego nurtu zakłada się, że obecnie jest to najlepsza forma leczenia. Przeprowadzone algorytmy nad udokumentowanymi postępowaniami terapeutycznymi pokazały, że ma ono szerokie zastosowanie. Jest wykorzystywana do leczenia zaburzeń lękowych, afektywnych, schizofrenii, zaburzeń odżywiania, uzależnień i zaburzeń osobowości.Terapia poznawczo-behawioralna pomaga wyprowadzić pacjenta z nerwicy, stanów lękowych, ADHD, zaburzeń seksualnych czy rozwojowych.

Szkoła psychoterapii Kraków

Większość szkół terapeutycznych w krakowie posiada rekomendacje polskiego towarzystwa psychologicznego, co jest podstawą aby zdobywania tam wiedza była na najwyższym poziomie. Szkoła poznawczo behawioralna skierowana jest do ambitnych studentów, którzy widzą potencjał w terapii przekładającej uwagę na rozumienie procesów umysłowych i zachowań.

Terapia poznawczo behawioralna Kraków z pewnością pomoże w osiągnięciu tych umiejętności.

Celem każdego terapeuty poznawczo-behawioralnego jest modyfikacja zachowań i sposobów myślenia, dzięki praktycznemu zastosowaniu wiedzy o mechanizmach. W trakcie trwania sesji terapeutycznej w tej koncepcji powinny pojawić się następujące zasadnicze czynniki:

oparcie na współpracy między terapeutą a pacjentem,
zorientowanie na rozwiązanie problemu,
skupienie na teraźniejszości, ograniczenie w czasie,
zastosowanie adekwatnych technik terapeutycznych.

Pamiętajmy o tym, że każda szkoła psychoterapii powinna zapewniać zróżnicowane zajęcia. Co więcej, podstawę stanowią profesjonalna i doświadczona kadra naukowa. Istotna jest też kompleksowa nauka przygotowująca na różne sytuacje z pacjentami. Program musi uwzględniać łącznie i kompleksowo różnorodne metody i techniki zaprogramowane na użytek terapeuty poznawczo behawioralnego. Słuchacz powinien mieć też możliwość odbycia superwizji indywidualnej. Jeśli nie znajdziemy ciekawej oferty w krakowie warto również rozpatrzeć ofertę — szkoła psychoterapii Warszawa. Wiele placówek w Warszawie jest rekomendowanych przez NFZ.

Szkoła psychoterapii psychodynamicznej

Współczesna psychoterapia obejmuje bardzo wiele różnych metod wsparcia. Jednak tylko odpowiednio przeszkolony specjalista będzie w stanie dopasować właściwą dla danego pacjenta terapię. Psychoterapeuta nie tylko musi znać od podszewki dostępne sposoby radzenia sobie z różnymi dolegliwościami natury psychicznej, ale również powinien dysponować dużym doświadczeniem i wiedzą na wysokim poziomie. Co więcej, musi on przeprowadzić z chorym szczegółowy wywiad, który pozwoli określić zakres problemu oraz dopasować konkretne możliwości działania.

Szkolący się specjaliści na pierwszy rzut muszą dogłębnie poznać tajniki stosowania psychoanalizy. Jej ojcem a zarazem najbardziej znanym reprezentantem jest Zygmunt Freud. W jego pierwotnym zamyśle psychoanaliza miała być specjalistyczną techniką służąc są do leczenia zaburzeń psychicznych. Psychoanaliza bacznie przygląda się marzeniom sennym, samej też treści snów oraz tak zwanym Freudowskim przejęzyczeniom. Charakterystyczne pomyłki językowe oraz wolne skojarzenia mają za zadanie gromadzić wskazówki co do nieświadomych konfliktów oraz pragnień. Psycholodzy uczą się jak je interpretować aby właściwie odgadnąć narzuconą przez pacjenta cenzurę na stronę nieświadomości.

Psychoanalitycy mogliby na przykład zinterpretować czyjeś wzorce zachowania oparte na samooszukiwaniu się – takie jak prokrastynacja – jako motywowane nieświadomym lękiem przed porażką. Praktycy szkoły psychodynamicznej aspirują do wyjaśnienia psychiki w perspektywie ogólnej całości.

Terapia psychodynamiczna

Kluczowym paradygmatem tego nurtu jest konstrukt, że objawy z obszaru psychiki mają swoje źródło w nieuświadomionych uczuciach oraz potrzebach człowieka.
Każdy z nas w naturalny sposób wypiera to, co trudne, stosując tzw. mechanizmy obronne. Są one potrzebne każdemu z nas. Psychoterapia psychodynamiczna ostatecznie prowadzi do złagodzenia tych mechanizmów. Dzięki czemu mamy możliwość zidentyfikowania oraz wyrażenia w bezpieczny sposób tych aspektów, które dotychczas były uśpione.

Terapia psychodynamiczna będąca typem terapii wglądowej jest przykładem, gdzie największy akcent położony jest na rolę nieświadomości. To właśnie nieświadomość kreuje nasze życie za sprawą ukrytych potrzeb i nierozstrzygniętych konfliktów intrapsychicznych. Mechanizmy obronne spychają na jej teren wszystkie elementy naszego istnienia, których nie akceptujemy bądź się wstydzimy i wypieramy. Wykorzystywane metody pracy eksplorują obszary nieświadomości, dzięki czemu poznajemy własne życie psychiczne. Mamy szansę odkryć posiadane zasoby i ograniczenia.

Psychoterapia jest formą leczenia, która została udowodniona naukowo. Niezależnie od tego, w jakim nurcie prowadzi się terapię, każda z nich będzie miała zbliżoną efektywność.

Uniwersalnym „narzędziem” psychoterapii jest konkretny psychoterapeuta stosujący metody, jakie uważa za pomocne, w kontekście relacji psychoterapeutycznej. Szeroko rozumiane partnerstwo i Współpraca podczas sesji stanowią 99% sukcesu, natomiast techniki same w sobie są jedynie małym wsparciem. To samo tyczy się testów i ankiet, których zadaniem jest jedynie dookreślenie poziomu i wielkości problemu lub zaburzenia.

Zazwyczaj praca na terapii psychodynamicznej trwa bardzo długo, od minimum kilku miesięcy do kilku lat. Kluczem do osiągnięcia sukcesu jest zbudowanie leczniczej relacji terapeutycznej. Typowy jest też brak zadań terapeutycznych pomiędzy sesjami.

Szkoła psychoterapii humanistycznej

Aktualnie naukowcy rozjaśnili już bardzo dużo czarnych plam na gruncie psychologii. Niestety materiał do pracy, jakim jest umysł człowieka, pokazuje wysoki poziom skomplikowania niemalże na każdym kroku. Ponadto współczesne środowisko jest niezwykle zmienne i chaotyczne. W związku z tym ciągle pojawiają się nowe aspekty i zaskakujące wyzwania przed specjalistami.

Ścieżki i metody pracy psychoterapeutów są różnorodne, każdy z nich wypracowuje swój własny styl i podejście do pacjenta. Z pomocą przychodzą przeróżne nurty terapii, które sprawiają, że można w łatwy sposób dopasować konkretną pomoc do specyficznych problemów. Wyróżnia się zatem terapię psychodynamiczną, psychoanalizę, poznawczo-behawioralną, humanistyczną, Gestalt, narracyjną, systemową i ericksonowska.

Zupełnie odmienny punkt widzenia od szkoły psychoterapii psychodynamicznej, która za podstawę brała oddziaływanie nieuświadomionych sił psychiki jest terapia humanistyczna. Można powiedzieć że idea ta w radykalny sposób odcięła się od rozumienia natury człowieka w powyższy sposób. Przyjęła zatem, że najważniejsze w terapii jest podkreślanie pozytywnych stron naszego istnienia, wydobywania zdolności i ukrytych talentów oraz podnoszenie potencjału.

Przedstawiciele psychologii humanistycznej i warunki dla przyszłych psychoterapeutów

Myśląc o psychologii humanistycznej powinniśmy zawsze mieć na uwadze dwa najważniejsze nazwiska, czyli Carol’a Rogers’a i Abrahama Maslova. Właśnie oni stworzyli główne założenia i wytyczne, którymi kierują się współcześni terapeuci. Pokazali, że podczas terapii najważniejsza jest relacja. Studenci zdobywając wiedzę w tym zakresie, muszą rozwijać umiejętności z zakresu budowania partnerskiej relacji, szacunku oraz empatii. Najważniejsza w terapii humanistycznej jest współpraca

Skuteczność relacji psychoterapeutycznej mierzona jest większą częstotliwością i trwałością wprowadzanych w życiu zmian. Z kolei do osiągnięcia zamierzonych celów wykorzystywane są różnorodne strategie. Efektywność pracy terapeuty humanistycznego określają umiejętności wykorzystania specjalistycznych narzędzi w jego pracy. Zaliczamy do nich np. koncepcję rozmowy bez przemocy czy też dialogu motywującego. Autor porozumienia bez przemocy M. Rosenberg zwraca uwagę na aspekt komunikacji. Uczący się tej metody pracy, muszą zrozumieć jaką siłę ma odpowiedni sposób artykuł owania emocji. Narzędzie rozmowy bez przemocy idealnie sprawdza się w terapii trudnej młodzieży, przejawiającej skłonność do zachowań ryzykownych. Działania w w tym aspekcie, wydobywając spostrzeżenia oraz potrzeby budują relacje opartą na empatii i zaufaniu.

Terapia Gestalt – główny program szkoły psychoterapii humanistycznej

Terapia Gestalt swój początek znajduje w połowie XX wieku. Jest to jedyne w swoim rodzaju połączenie zarówno psychologii jak i filozofii, religii wschodu a także twórczości. Taki zestaw ukazuje jej holistyczną cechę, która zakłada że aby zrozumieć człowieka należy podchodzić do niego jak do całości zintegrowanych myśli, uczuć i działań. Podkreśla to również sama nazwa terapii, gdzie słowo w języku niemieckim oznacza postać. Człowiek w tej koncepcji to jedność ciała i umysłu. Twórca idei Frederick Perls bazował na arystotelesowskim założeniu, iż jesteśmy czymś więcej, a nasze składniki wzajemnie się przenikają i zespalają.

Mając na uwadze to charakterystyczne pojmowanie naszego istnienia terapia Geslat mówi, iż w całym tym procesie przeplatania dochodzi również do rozstrojenia. Wewnętrzna integracja to również ciągłość przemian, podczas których dochodzi do różnorodnych napięć i konfliktów. W takich momentach często powstają produkty uboczne, które nie pasują do naszej wewnętrznej całości i doprowadzają do zachwiania równowagi. Przykładem tego może być depresja. Terapia Gestalt zakłada, że zaburzenia depresyjne pojawiają się, gdy dochodzi w nas do zblokowania. Tracimy połączenie z samym sobą i nie potrafimy już dostrzegać naszych potrzeb.

Na czym polega szkoła psychoterapii Gestalt?

Terapeuta Gestalt pracujw według głównej zasady, mówiącej o pogłębianiu świadomości klienta. Dotyczy ona zarówno wnętrza i jak i otaczającej rzeczywistości. Wspólnie z klientem zdąży się do odblokowania naturalnego procesu samoregulacji. Wtórnym celem jest zbudowanie poczucia odpowiedzialności za podejmowane decyzje. Aby osiągnąć zmianę a zarazem szeroko pojmowaną akceptację samego siebie, należy pracować nad wrażliwością emocjonalną, sprawnością intelektualną a także uważnością. Świadomość ma ostatecznie doprowadzić do sprawowania kontroli nad własnym życiem.

Nieoceniony wpływ na proces Terapeutyczny miała w szczególności paradoksalna teoria zmiany Perlsa. Naukowiec podkreślał, że podczas sesji człowiek staje się tym, kim jest, a nie tym, kim chciałby być. Prawdziwa zmiana jest akceptacją dla siebie, a przynajmniej akceptacja ta jest warunkiem dla osiągania zmian przez świadome podejmowanie decyzji.

Człowiek jest postrzegany jako dynamiczny proces, nadto posiadający zdolność do samoregulacji. Co więcej, idea ta podkreśla jego niepowtarzalność i odmienność. Terapia w szczególności ma za zadanie odnaleźć utracone poczucie sensu i znaczenia w życiu.

Dodatkowe informacje

Gestalt określa się jako terapię długoterminową, trwającą nawet kilka lat. Jest wykorzystywana u osób, które pragną lepiej zrozumieć swoją osobę. W związku z tym podaje się, że jest to uniwersalna terapia dla każdego. Terapeuta Gestalt towarzyszy klientowi, pomagając włączyć do zblokowanej świadomości odmienne perspektywy własnego Ja a także otaczającego świata. Najważniejsze w pracy psychoterapeuty jest wzmacnianie pozytywnych stron osobowości klienta oraz dostarczeniu odpowiednich narzędzi aby mógł on badać i stwarzać siebie na nowo. Powinien zajmować rolę towarzysza a nie eksperta.

Często stosowanymi metodami są elementy teatru lub psychodramy. Ich sprawą klienci mogą rozpoznać nieuświadomione wcześniej procesy, jakie zachodzą w ich emocjach a także umyśle. Przykładem tego jest technika pustego krzesła, gdzie wyrażane są uczucia wobec symbolicznej postaci. Niektóre techniki skupiają się na fantazjach i ćwiczeniach z wykorzystaniem odmiennych perspektyw. Duże znaczenie dla terapii Gestalt mają również sny i marzenia senne. Terapeuta może zastosować metodę interakcji z przedmiotami z innymi, odegraniu relacji jakie zachodziły podczas śnienia. Te i podobne eksperymenty są charakterystyczne w procesie terapeutycznym.

Terapia Gestalt jest więc pokrewna kreacji, nie narzuca form, sprzyja byciu twórczym. Wspierane jest myślenie niekonwencjonalne, gdzie klient może eksplorować nowe możliwości. Za sprawą wzniecania kreatywności można dojść do kompletnej metamorfozy i transformacji. Ważne jest skupienie na chwili obecnej i przeżywanie aktualnych emocji oraz doświadczeń.